Defektologija kao naučna disciplina razvija se sredinom 19. veka, sa korenima na francuskom i ruskom govornom području. Sam termin „defektolog“ istorijski je označavao stručnjaka koji radi sa osobama sa određenim smetnjama ili odstupanjima u razvoju – određenim defektom.
U tom kontekstu, i logopedija je u prošlosti bila deo defektologije, budući da se bavila govornim „defektima“. Međutim, razvojem humanijeg i savremenijeg pristupa, došlo je do preciznijeg definisanja profesije, uz napuštanje terminologije koja naglašava „nedostatke“.
Tako se logopedija u većem delu sveta izdvojila iz okvira defektologije i profilisala kao zdravstvena, a ne pedagoška disciplina (sa izuzetkom određenih sistema, poput ruskog). U Srbiji se ovaj proces izdvajanja formalno završava tek 2015. godine.
S druge strane, promena terminologije u oblasti defektologije započinje ranije. Defektološki fakultet 2005. godine menja naziv u Fakultet za specijalnu edukaciju i rehabilitaciju. Ipak, uprkos toj promeni, naziv izlaznog stručnog zvanja ostaje nepromenjen.
Danas se u oblasti defektologije školuje 8 različitih profila među kojima više nije logoped a to su:
- tiflolog (smetnje i poremećaji vida po novom)
- somatoped (motoričke smetnje i poremećaji po novom)
- surdolog (smetnje i poremećaji sluha po novom),
- višestruka ometenost,
- inkluzovno obrazovanje,
- senzomotoričke smetnje i poremećaji (novo),
- specijalni pedagog (prevencija i tretman poremećaja ponašanja po novom)
